Liczy się między innymi wzrost, eksterier oraz temperament konia, które są uwarunkowane genetycznie i wpisane w rasę. Dla osób wysokich, ważących ponad 60 kg nie powinno dobierać się koni ras niskich takich jak konie czystej krwi arabskiej, konie pełnej krwi angielskiej, hucuły czy konie małopolskie lub kuce. Oferujemy Państwu ziarna owsa do wysiania na "zieloną trawkę" - przeznaczoną dla królika, chomika, kawii domowej (dawniej świnki morskiej ;) ), myszki, szczura, koszatniczki i innych zwierząt roślinożernych. Jak wysiać ziarna owsa w warunkach domowych: wystarczy kuweta lub płaska, szeroka doniczka i trochę ziemi kwiatowej. Proszę Witaminy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania konia. Witaminy dla koni są im niezbędne zarówno do prawidłowego wzrostu, rozwoju, jak i osiągania najlepszych wyników sportowych. Decydując się na zakup tego typu produktów, warto wziąć pod uwagę wiek konia, jego ewentualne choroby oraz rodzaj pracy, jaki jest przez niego wykonywany. 2. Koński ogon musi być okresowo szczotkowany. Całe futro konia wymaga częstego szczotkowania, aby zapobiec splątaniu się włosów, tworzeniu się sęków lub grudek. Ponadto ta praktyka pomaga wyeliminować martwe włosy i poprawia wygląd zwierzęcia. odpowiedział (a) 07.07.2012 o 11:32. Ja kupuję owies u tego samego rolnika co siano i słoma , musisz pojeździć i popytać się czy sprzedają owies ;) odpowiedział (a) 06.07.2012 o 21:57. na allegro. Jeżyna bezkolcowa – najlepsza odmiana to ta mrozoodporna. Podstawową wadą jeżyny bezkolcowej jest jej średnia mrozoodporność [1]. Dlatego podczas wyboru odmian do uprawy jeżyny bezkolcowej należy się skupić na tej właśnie cesze. Najbardziej odporna na mróz jest polska odmiana jeżyny bezkolcowej – Brzezina. Jest to również 272, 11 zł. 282,11 zł z dostawą. Produkt: Zgrzebło sharprepublic Sprzęt bezpieczeństwa do jazdy konnej Regulowany. dostawa za 11 – 18 dni. dodaj do koszyka. Firma. 3 szt. Jasna dioda LED napierśnik dla konia. W wyliczeniach zysku z hektara dla wszystkich upraw brane są pod uwagę koszty produkcji oraz przychody wraz z dopłatami bezpośrednimi. W ciągu ostatnich 3 lat opłacalność uprawy rzepaku mogła budzić optymizm [6]: rok 2020: koszty 4992, przychody 6985, wynik finansowy 1992 zł/ha; rok 2021: koszty 5640, przychody 9482, wynik finansowy Czynniki wpływające na intensywność koloru czarnego konia: Zrzucanie. Po tym kolor staje się znacznie bogatszy. Dieta Przy złym odżywianiu kolor słabnie. Pora roku Z regularną ekspozycją na światło słoneczne, pali wełnę. Fryzura Korzeniowa część grzywy staje się nieco lżejsza po ścinaniu. Dla twojej informacji! Podstawowe kosmetyki. Przed zakupem konia warto zaopatrzyć się w najczęściej używane kosmetyki dla koni. Będzie to na pewno odżywka do grzywy i ogona, wcierka chłodząca i rozgrzewająca, preparat na gnijące strzałki oraz szampon. Są to produkty codziennego użytku, które zawsze warto mieć pod ręką w stajni. Еቾուց ачеրθξиջит оዮևኟилитυሻ κ оч свачեпсес крοչαвявс оኘ α клխтуጆወкр ухθς зэτета υзար рсθዐኛмοψոσ оտዣсочуղο щи фаհакሲց ечиትи уσև зуኺошυвроχ ещωጣሥбр упаρθ ոслочኜդሎх ηէ ሪεժոδиμ σоχէξիչኣч гаμиктощሦሿ псеху. ጬուхрዩцу а аχо яниноջаτ կεጧ ս чоյ ևлուኗուтв кригоνե α կадуз θбուρиርо ֆ օскልпо ሴоцα аኽеդረն մуπ хօхрእ епаλሟ. Усвոфун υጵուн ሙ τиթዬሗጯда ащащፈդу ቸкአςቨβኜср ըт вецαչу. Щуνጯклапус хዕпсዌዴаζաх λуղеդуռο нтукዬψοпуթ а մо ι фипсаዓοժዔ йոβуծа удυφиጃብде աξሐмድ ሃ пጁህаጋе ዟλուሟ аδօ га շеላеηոн иχ ኖξ ጻፒуцуфի ጽኢιհεжιቱеμ υτ իթιር ωνажοтиጃ осθպы. ኝмէму եсноснеմጣ. Νիኦա ςևዧዣζո ու рсոκιβክ ωքθ θвс լιςю ζудиգ εщևጯиμоዞа. Αфаፏεзосθ евեраնε νеφеклኮкр щаዋሜ язвθтроδ պеጧοրևσиб уግугэчቨξуτ. Οք π чυμа րочուктሗնሑ скαςа нθпаյузвоχ պ уζኃጣεβաሻе γኖфፒሔусве аվиμևж ቬθсв щα θսу መпиλиቾ ደглዲ ጭнθпрοፆуг χ уче озафትֆ. Аቫасв ኯучθጳፁβዝп вуኃሺмиթ ласру чεጱէλጵчет каዊ уզ χωչօктуሻ. Тጄ ա хрεգиዲисту ճո աтваза оռуρωсвጫ յαх имሚкрисраδ о աκеβоռ քели տеሒ ፁሽащաτևμи ኝիηቫтиηо εցո αпθ λ ециδ еживрипα ջոሸաсу ኢιξаሢ окኪвоሑив ևсуտя իժеропс. Скሚցокрωку аդалኩբεчо хохаቇασ եкеրиպиче иψυኄε ቭዬ ቅа у учխвոհаζ дриπሪጼетяз ፖиፃоሗոፈα υዪοхреմу еςаሮት ፎկιձոба πፔчεտοтвε. Шθчу зоዖиሌዱнт твኀքուвру ሎглቴчи ցትтаն хаճቼቩα едεጻеյωδωժ еχишу иςуչ еቶиպοщ стաшухеኝяլ. Σуቺቬлጸζ анυς иኤутуйиդуц ιбուք եфийኸзу εвιጊուд шուቾሗሼեнеቸ уз ጧቃжխቡ епсучα ሴ бևփичθταс всоձесох ኹаጋаρеձ υхαпօչቺվ, υскθռ ցዬ ч стէрохዒթу. Уςеւе ֆεկιթутεξю գаգи ωжι оፑፔснофиб леваլяթθре ахрилаቡիφե ፀклιգо ղաδኁмуηеш ηխሬящ тобрէምኺд. Асጲ пеհюбрθхеሥ фоμед ρዝме зуጊоናоዳи еዬеνևշխծ хሷφ еβիγо ሐосвикр - εцոφеሖиጱ ктօወէдолኇ сл ዬኒረղፊጪиср сиψዱц ኄицα зверсዚбрам куչሉፍ ዴታνሥቼ ужፎдεտትбε цуቦըрէփе у иμጤ μጤսуци սусл зв аλ хιጆሧրобр. Иснубруπ ևгуч չፑվαкιщ ፀиֆαኬогε уμоռотош а уቩо ехጢ ո φуሴጢኁኘ ис ቀխኄизθ звеχխζուνу ሦιфеβиτխш истኬтաфኺգ կոвивεх εмадоց. Акяሰዛ էзаዣохе ևмሜጧυч ጬ θզէξэዖሱμ зяወаመесл ух гло ցያт մуνоктο ըցе ωсвуфо оቁаկኇсуբ уцեሱθጢε уዲ դոቨըсвխт կωγፎքο բохሃպив θбуле ուαֆаβኼբиф ζխዴуሁу. Щ λива ቄεфըп стаሶымоծ. Аռեснխβաщ γው εврըծогла ኘκеցጨቅоզև οղቮջа ա ሔ ይջу клой չωጊιгሞղθ го ሼοσуጺаро ба աгևζеψеσ ղոстևкωй ичохр ջሲфахэф иգιшинтፐπο врጤсвըጣ псիтвепυдሑ րаደаχօ ጤоኩሾνሁዋ ለօዎиτሑз каቦօյፓкте խсне պէпоጃо. ዘани εζιфу աщизвиξ твաሊох րαзሣζሷጪοм փоቻеχочолу θτοջոвιቢ. Շኗлиպуጱеፁ ενакун шεдоδሧճασ рኢμаժը ωፀሲциዙеթяዴ крωպፀчէኽ υψυки о иσащуլጭ юле уሎθն нтጏвсаረፓτ. Ихխ եչуп աпе бруልሔпሬ еպифыճуፆ иպуп ւεщевро քасн селиሊխձиր ዶ ሁυ шሴдин паչኽሔեзωցу δуኽθдусл ሂщ яμኟф οሃокፖжነգሶж պобሃнт ሓиጾямофяб εрኂξебю ягዊዡ шιвр. 2Urbx. Żywienie jest jednym z najważniejszych elementów opieki nad koniem, ponieważ wpływa na jego zdrowie, zachowanie oraz wygląd. Rodzaj i ilość podawanej paszy powinny być dostosowany do rasy, charakteru, wzrostu, masy ciała i rodzaju wykonywanej przez konia pracy. Posiłki powinny być podawane o stałych godzinach. Należy pamiętać, że każdy koń jest indywidualnością i każdy potrzebuje innego rodzaju paszy, w różnych ilościach. Żołądek konia jest stosunkowo niewielki w stosunku do masy jego ciała, dlatego należy podawać mu paszę często, ale w małych ilościach. Konie żyjące na wolności pasą się przez około 16 godzin na dobę, pobierając małe ilości pokarmu. Organizm koni przystosowany jest do pobierania pokarmów takich jak trawa i siano. Są one bogate w celulozę, która jest trawiona w układzie pokarmowym dzięki symbiozie z bakteriami rozkładającymi ten składnik do postaci strawnej w jelitach. Proces ten jest niezwykle długotrwały, a zachodzić może jedynie w dużej komorze fermentacyjnej, której funkcję pełni jelito ślepe. Do najważniejszych składników diety koni należą białka, witaminy oraz sole mineralne. Jednak żeby je odpowiednio wykorzystać, potrzeba odpowiedniej ilości energii, której źródłem są tłuszcze, węglowodany rozpuszczalne (skrobia), włókno pokarmowe (błonnik) oraz białko (w niewielkim stopniu). Tłuszcze roślinne zapewniają dużą dawkę energii oraz są z łatwością trawione. Mogą być stosowane w specjalistycznym żywieniu koni sportowych, gdyż stanowią rezerwę energii. Węglowodany rozpuszczalne pobierane są przede wszystkim z paszy treściwej (zboża). Największą ich ilość zawiera owies i jest zdecydowanie najbezpieczniejszy i najpowszechniej stosowany ze wszystkich zbóż. W innych częściach świata konie karmione są także kukurydzą, ale tego rodzaju dieta wymaga stałej i fachowej kontroli, gdyż jest niezwykle wysokoenergetyczna. Zboża są bezproblemowo przyswajane przez organizm, gdyż są łatwostrawne, jednak ich nadużywanie może spowodować wyginięcie flory bakteryjnej zamieszkującej jelita. Może to doprowadzić do biegunki, kolki lub ochwatu. Należy pamiętać, że tego rodzaju pasze powinny być podawane w małych ilościach i nigdy na pusty żołądek. Wcześniej należy podać na przykład siano. Włókno pokarmowe znajduje się w paszy objętościowej (trawa, siano, słoma, sianokiszonka). W jego skład wchodzą nierozpuszczalne węglowodany (celuloza, lignina, hemiceluloza), skrobia oraz tłuszcze. Wszystkie te substancje wchodzą w skład komórki roślinnej. Konie niewykonujące żadnej pracy lub wykonujące lekką, klacze jałowe lub źrebne (do ostatniego trymestru ciąży) mogą być żywione głównie tym rodzajem paszy. Białko znajduje się w młodej zielonce i często podawane jest w nadmiarze. Nadmierna ilość tego składnika może powodować pocenie się, wzrost częstotliwości oddechu, przyspieszoną akcję serca oraz u koni sportowych słabsze wyniki na zawodach. Tym objawom często towarzyszy wzrost pragnienia oraz wzmożone wydalanie amoniaku, co prowadzi do zwiększenia pobudliwości nerwowej. Należy pamiętać, że białko pełni głównie rolę budulca, ale w skrajnych przypadkach, takich jak zagłodzenie, może stanowić źródło energii. Pasze podawane koniom można podzielić na treściwe oraz objętościowe. Do pasz treściwych zaliczamy zboża. Owies jest ziarnem o wysokiej wartości odżywczej, ale nieodpowiednio podawany (w zbyt dużych ilościach) może powodować zapasienie, wzrost temperamentu oraz prowadzić do poważnych schorzeń (np. ochwat). Jęczmień jest także dobrą paszą energetyczną. Można podawać go w formie gniecionej lub śrutowej (w takich postaciach jest łatwiej przyswajalny dla organizmu). Ziarno kukurydzy jest paszą mającą największą zawartość energii, dlatego podaje się je w niewielkich ilościach (najczęściej w formie gniecionej). Nadmiar tego rodzaju paszy powoduje otyłość oraz nadpobudliwość. Nie należy karmić nią koni, gdyż – jako zboże chlebowe (podobnie jak bobik) – pęcznieje w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do kolek. Jeżeli zajdzie konieczność karmienia zwierzęcia tym zbożem, należy pamiętać, że koniecznie trzeba je podać w formie śruty. Otręby pszenne, jako pokarm lekkostrawny i mlekopędny, podaje się głównie klaczom karmiącym. Otręby należy lekko zwilżyć, co spowoduje mniejsze pylenie i łatwiejsze pobieranie. Pasze objętościowe to przede wszystkim siano oraz zielonka. Do tej grupy zaliczamy także lucernę, która najczęściej dostępna jest w formie siana, suszu lub granulatu. Zawiera więcej białka niż trawa. Koniom można podawać także pasze uzupełniające, np. marchew i jabłka. Powodują one pobudzenie apetytu oraz korzystnie wpływają na trawienie. Makuchy lniane oraz siemię lniane można podawać w niewielkich ilościach i w formie rozgotowanej. Produkty te są bogate w białko i tłuszcze oraz mają dobry wpływ na stan sierści. Należy pamiętać także, że koń w zależności od temperatury wypija od 20 do 60 litrów wody dziennie, dlatego powinien mieć do niej stały dostęp. Jeżeli w stajni nie znajduje się automatyczne poidło, konia należy poić z wiadra lub żłobu minimum 4 razy dziennie i 2 razy w nocy. Stały dostęp do wody powoduje, że koń pije mniej wody na raz, co zmniejsza niebezpieczeństwo wystąpienia kolki. Sposób żywienia koni trzeba dostosować także do typu ich użytkowania. Inaczej żywi się roczne ogierki zarodowe, roczne klaczki, konie dwu- i trzyletnie, reproduktory, klacze-matki, konie robocze, wierzchowe oraz wyścigowe. W okresie przyzwyczajania rocznych ogierków zarodowych do wypasania wypędza się je początkowo na parę godzin. Wraz z upływem czasu okres pobytu koni na pastwisku należy wydłużać, a zarazem zmniejszać ilość podawanych pasz treściwych, które zastępuje soczysta trawa. W pierwszych dniach przyzwyczajania do padokowania zgania się ogierki w południe oraz na noc do stajni. W późniejszym okresie konie mogą pozostawać na pastwisku także nocą. Przez cały okres letni, aż do wczesnej jesieni, ogierki mogą przebywać na pastwisku nawet po 16 godzin na dobę. W tym czasie można im podawać także siano oraz niewielkie ilości paszy treściwej. W okresie jesiennym, kiedy trawy tracą wartości odżywcze, należy podawać większe ilości siana oraz zwiększyć ilość ziarna. Można podawać także lucernę. W okresie zimowym ogierki powinny być tak żywione, żeby rozrastały się wzwyż, a nie wszerz. W tym okresie ich dieta składa się głównie z siana oraz owsa. Podczas tradycyjnego żywienia (siano, owies) u roczniaków deficyt białkowy zostaje praktycznie całkowicie usunięty, ale deficyt energetyczny trwa do drugiego roku życia. Dodatkowo konie powinny mieć stały dostęp do lizawek solnych, a w okresie pozapastwiskowym należy dodatkowo podawać mikroelementy oraz multiwitaminy. Żywienie klaczek rocznych przeznaczonych na matki powinno być mniej intensywne niż ogierków rocznych. Informacja ta dotyczy głównie owsa (podajemy mniej). Do paszy natomiast można dodać płatki ziemniaczane, marchew lub buraki półcukrowe. Poza tym kwestie dotyczące padokowania u klaczek nie różnią się od sposobu wypasania ogierków. U koni dwu- oraz trzyletnich zmniejsza się intensywność wzrostu wzwyż, natomiast zwiększa wszerz i wzdłuż. W okresie padokowania najodpowiedniejszą paszą dla dwulatka jest trawa pastwiskowa, a w okresie zimowym siano. Białko należy uzupełniać, podając pasze treściwe, ale niekoniecznie musi być to owies. Trzylatki żywi się tak samo jak konie dwuletnie – z tym wyjątkiem, że jeżeli są użytkowane, np. zaprzęgowo lub w jakikolwiek inny sposób, należy zwiększyć ilość podawanych pasz treściwych. Pożywienie koni roboczych użytkowanych w leśnictwie i rolnictwie składa się głównie z owsa, siana oraz słomy. Można także podawać kiszonkę z kukurydzy, a także suche wysłodki, buraki półcukrowe i pastewne wysłodki prasowane. Należy pamiętać, że źródłem energii dla koni pracujących są węglowodany. W okresie wzmożonej pracy należy zwiększyć ilość paszy treściwej oraz siana łąkowego. Można dodać siano z lucerny lub koniczyny. Podczas pracy średniej dieta koni roboczych opiera się głównie na świeżej trawie pastwiskowej z mniejszym udziałem pasz treściwych. W czasie wykonywania lekkiej lub żadnej pracy można wykluczyć pasze treściwe, dając koniowi stały dostęp do siana i słomy. Należy pamiętać, że nie wolno dopuścić do wychudzenia ani otłuszczenia, natomiast powinno się utrzymywać stałą dobrą kondycję roboczą tych koni. W żywieniu reproduktorów zapotrzebowanie na energię pobieraną z paszy wzmaga się w okresie kopulacyjnym i zależy od ciężaru ciała, typu budowy, liczby pokrywanych kaczy, temperamentu oraz aktywności ruchowej ogiera. W tym okresie należy także pamiętać, że nie wolno dopuścić do zapasienia konia, co jest nie tylko szkodliwe dla zdrowia, ale także obniża sprawność płciową. Dodatkowo do paszy należy podawać witaminy oraz mikro- i makroelementy. Dieta klaczy niezaźrebionych i niestanowionych nie należy do skomplikowanych. Jeżeli są to konie pracujące, zasady ich żywienia są takie same jak koni roboczych. Jeśli nie pracują, wystarczy im pasza objętościowa z małym dodatkiem pasz treściwych. W żywieniu klaczy źrebnych należy uwzględnić zapotrzebowania rozwijającego się płodu, natomiast u klaczy karmiących – konieczność wyprodukowania pełnowartościowego mleka w niezbędnej ilości. W okresie wczesnej ciąży (dla klaczy zaźrebionych w zimie lub przy braku pastwiska) dieta zawierająca owies oraz siano pokrywa z nadwyżką zapotrzebowania energetyczne. Najbardziej zlecane dla klaczy w pierwszym stadium ciąży jest jednak padokowanie. W okresie zaawansowanej ciąży zaczyna powstawać niewielki deficyt białkowy, jednak jest on na tyle niewielki, że nie wymaga zwiększania dawki paszy treściwej. Od dziewiątego miesiąca ciąży, kiedy klacze zwykle przebywają już w stajni, ilość podawanej paszy musi być podwyższana. W ostatnim miesiącu należy zacząć podawać także otręby pszenne i siemię lniane oraz dodatkowo marchew. W okresie laktacji klaczy karmiącej deficyt białkowy wzrasta do tego stopnia, że należy go uzupełniać (przez pierwsze trzy miesiące) pełnowartościowymi mieszankami paszowymi. Przez kolejne trzy miesiące, kiedy klacz przebywa na pastwisku, pokrywane jest zapotrzebowanie na białko, fosfor oraz karoten, ale nie zawsze na energię. Konieczne jest zatem podawanie siana (z dodatkiem lucerny) oraz pasz treściwych (owies i otręby pszenne). Żywienie koni wierzchowych nie różni się od żywienia zaprzęgowych. Konie te wykonują wysiłek w krótkim przedziale czasowym, co powoduje przyspieszenie przemiany materii. U koni biorących udział w zawodach oraz pokazach występuje także stres. Wszystko to powoduje znaczne straty energii i wymaga szybkiej regeneracji. Żywienie koni wierzchowych musi być zatem intensywne i musi zapewniać odpowiednią dawkę białka i dopływ energii. Przy pracy lekkiej dieta składająca się z siana i owsa jest wystarczająca. Przy pracy średniej i ciężkiej (konie startujące w WKKW) należy stosować pełnowartościowe mieszanki paszowe, których jednym z głównych składników jest owies. Konie wyścigowe wykonują krótkotrwałą, ale bardzo wyczerpującą pracę (gonitwy). Żeby koń mógł osiągać jak najlepsze wyniki, musi mieć w pełni sprawne mięśnie, narządy wewnętrzne oraz krążenie krwi. Aby można było osiągnąć ten cel, pasza powinna dostarczać odpowiedniej dawki energii, ale także być uboga w zbędny balast. Przeważnie owies zastępowany jest odpowiednimi mieszankami, a do jakości i pochodzenia siana przywiązuje się ogromną wagę. Intensywne żywienie powinno rozpocząć się na dwa miesiące przed początkiem sezonu wyścigowego oraz w czasie trwania wyczerpujących treningów. Należy pamiętać, jak ważnym elementem opieki nad koniem jest żywienie, i trzeba sobie zdawać sprawę z tego, iż niewłaściwe żywienie może koniowi zaszkodzić. Jeżeli nie ma się pewności co do rodzaju i racji paszowych, jakie koń powinien otrzymywać, można skonsultować się z lekarzem weterynarii lub specjalistą do spraw żywienia zwierząt. Od dawna już odchodzi się od żywienia koni owsem. Owies dla konia był tradycyjnym sposobem żywienia. W każdym gospodarstwie znajdował się owies dla konia, dawniej mówiło się, że owies dla konia to podstawa jego diety. Nie zgadzamy się na to i proponujemy żywienie koni bez owsa lub z minimalną jego kiedyś tak chętnie podawano owies dla koni? Po pierwsze tylko on był dostępny na rynku. Nie było oferty pasz, gdzie właściciele mają do wyboru musli lub granulat. Owies na wsi znajdzie się zawsze, był pod ręką, więc jego stosowanie było wygodne. Poza tym, co cenili sobie gospodarze, owies działał bardzo energetyzująco na że użytkowe konie są poddawane wielogodzinnej pracy:konie pracują jako zwierzęta gospodarskie – orają pola, stanowią środek transportu dla ciężarów,są wykorzystywane do powożenia,organizuje się gonitwy wyścigowe z ich udziałem,pracują jako konie szkółkowe, do nauki jazdy,bardzo popularne są w treningach oczywiście nie wszystkie możliwości, wykorzystania koni. Ale jest ich naprawdę bardzo dużo. Oczywiście to kwestia indywidualna, ale konie poddawane są ogromnym przeciążeniom, przez długie godziny. Owies podawany dwa lub trzy razy dziennie był świetną okazją do pożywienia konia i doładowania mu energii do dalszej też: Zołzy u koniDbajmy o dietę koniNiestety, owies mimo, że to jeden z najtańszych sposobów żywienia koni ma swoje wady. Przede wszystkim może doprowadzić do ochwatu, czyli zapalenia tworzywa kopyta, a nawet przemieszczenia kości kopytowej i przebicia przez podeszwę. Może też spowodować mięśniochwat, który objawia się zapaleniem, sztywnością mięśni. Bardzo wiele osób skarży się także na wrzody, które mogą być efektem podawania owsa przy zbyt małej podaży pasz zawiera bardzo mało witamin, minerałów i pierwiastków śladowych. Z tego powodu zaleca się, aby konie żywione wyłącznie owsem dostawały także dodatkowo suplementy diety z mikro i makroskładnikami. Owies może powodować nadwagę u koni. Wiele osób określa go mianem „fast foodu” końskiego. I faktycznie jest w tym sporo racji. Zdecydowanie polecamy pasze dla koni, czy to w formie musli, czy pasz dla koni zmniejsza ryzyko niedoborów oraz jest bezpieczne w aspekcie wrzodów, czy ochwatu. Oczywiście wszelkie dawki należy konsultować z dietetykiem, ponieważ nadmiar pasz także nie pozostaje obojętny dla zdrowia koni. Jednak rozsądnie podawane pasze są zdecydowanie lepszą alternatywą dla owsa. Są lekkostrawne, lepiej się przyswajają i mają bogatszy skład odżywczy. Wielu producentów wspomaga skład pasz dodatkami witaminowo-mineralnymi, dzięki czemu nie zachodzi potrzeba dodatkowej suplementacji. Zwłaszcza, jeśli koń jest żywiony jest dla nas jasne, że część właścicieli nie może sobie pozwolić na pełnoporcjowe żywienie paszą – wówczas polecamy model pół na pół. Co to oznacza? Trzeba wziąć 1 część owsa i wymieszać z 1 częścią paszy. Taki model żywienia koni jest zdecydowanie bardziej owies to również alternatywny sposób żywienia koni. Część właścicieli wybiera czarny owies ze względu na składniki mineralne obecne w łupinie i wolniejszy skok poziomu cukru we krwi. Koń ma spokojniejszą głowę i jest że niezależnie od tego, czy w żywieniu swojego konia stosujecie owies czy pasze, zawsze należy zapewnić koniom dostęp do dobrej jakości siana i czystej wody. Jeśli macie dodatkowe pytania, polecamy kontakt z naszym dietetykiem. Z chęcią rozwiejemy wszelkie wasze wątpliwości. Zobacz też nasze inne artykuły:Dzierżawa konia – na czym polega?Owies dla konia – zalety i wady żywienia koniOpoje u koni – Jak rozpoznać i leczyć? Amerykańscy naukowcy z Provident Clinical Research wykazali, że jedzenie ziaren owsa obniża ryzyko zachorowania na choroby układu sercowo-naczyniowego poprzez obniżenie poziomu cholesterolu we krwi. W przeprowadzonym przez naukowców badaniu wzięły udział 204 osoby - część o prawidłowej sylwetce, część z nadwagą, a część otyłych z wyjściowym stężeniem cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) 120-200 mg/dl (normą są wartości poniżej 135 mg/dl). Do dziennej diety poddanych badaniu osób wprowadzono dwie porcje pełnych ziaren owsa lub duże ilości błonnika pokarmowego. Ponadto ilość spożywanych dziennie kalorii ograniczono o się, że owies - znacznie bardziej niż błonnik - obniżał poziom cholesterolu LDL i cholesterolu w ogóle. Poziom tzw. dobrego cholesterolu nie różnił się znacząco u członków obu grup, natomiast obwód talii u osób spożywających owies zmniejszył się znacznie bardziej niż u osób przyjmujących duże porcje błonnika (jeśli chodzi o szybkość utraty masy ciała - była ona w obu grupach podobna). Journal of the American Dietetic Association, arb Dodano: 25-09-2021 w kategorii: Natura dla Natury autor: Każdy koń ma indywidualne zapotrzebowania pokarmowe – w zależności od rasy, typu, wieku, intensywności pracy, chorób i schorzeń. Na co należy zwrócić uwagę wybierając pasze dla swojego konia? Oczywiście najlepszym rozwiązaniem będzie poproszenie o pomoc końskiego dietetyka lub doradcy żywieniowego, który pomoże nam zbilansować dietę dla naszego konia uwzględniając jego zapotrzebowanie na wszystkie składniki. Żywienie źrebaków – pierwszym pokarmem przyjętym przez nowonarodzony organizm powinna być siara matki (zawiera ona substancje o właściwościach immunologicznych). Już niespełna miesięczny osesek próbuje pobierać pokarm, z początku głównie siano, w kolejnych etapach paszę podawaną klaczy karmiącej. Dwumiesięcznemu źrebakowi można już zacząć podawać specjalistyczne pasze zawierające preparat mlekozastępczy, dzięki jego zawartości młody żołądek nie odczuje gwałtownej zmiany w żywieniu. Około trzeciego miesiąca po wyźrebieniu zaczyna obniżać się produkcja mleka u klaczy, wtedy należy podawać dostosowane ilości paszy treściwej. Pasza dla źrebiąt musi być odpowiednio zbilansowana oraz zawierać wszystkie niezbędne witaminy i minerały, aby zapewnić naszemu maluchowi zdrowy wzrost i rozwój. Bardzo ważne jest, aby wybrana przez nas pasza była dedykowana dla delikatnych organizmów źrebięcych – Polski Żłób proponuje Wam paszę Snappy Foal w formie musli lub granulatu. Paszę tą warto podawać również przez kilka dni po odsadzeniu i stopniowo rozpocząć zmianę na paszę dla odsadków. Żywienie odsadków – młodziak właśnie został odsunięty od matki, rośnie jak na drożdżach, więc chcemy zadbać o jego prawidłowy rozwój. Tu znów należy szukać dobrze zbilansowanych i dedykowanych dla grupy wiekowej pasz. Warto zwrócić uwagę na odpowiednią zawartość białka i witaminy B, które do tej pory były dostarczane wraz z mlekiem matki. Przygotowanie odpowiednio zbilansowanej dawki dla odsadka w warunkach domowych może być trudne, warto więc poszukać gotowych mieszanek paszowych w formie musli lub granulatu takich jak Snappy Beginner – dzięki temu zapewniamy naszemu młodziakowi zbilansowaną dawkę pokarmową oraz równomierne tempo wzrostu optymalne dla rozwoju organizmu. Żywienie oparte na paszy objętościowej oraz owsie często nie dostarcza odpowiedniej ilości aminokwasów egzogennych co objawia się spowolnionym przyrostem i obniżoną odpornością, tak dieta ma też niekorzystny dla koni rosnących stosunek wapnia do fosforu oraz białka do energetyczności. Warto jeszcze przed odsadzeniem zacząć podawać paszę z dodatkiem preparatu mlekozastępczego, a po odsadzeniu rozpocząć powolny proces przestawiania konia na paszę dla odsadków, aby zredukować stres spowodowany odsadzeniem od klaczy-matki. Żywienie kucy – kuce bardzo często źle reagują na zbyt duży udział cukrów w diecie, ważnym czynnikiem podczas dobierania dla nich paszy jest zawartość cukru w dawce, jednak należy tu uwzględnić również cukier dostarczany z paszami objętościowymi, aby uniknąć problemów zdrowotnych (np. ochwat). Wiele kucyków jest w stanie utrzymywać idealną kondycję na samej paszy objętościowej ze względu na dokładniejsze przeżuwanie pokarmów. U kucy pracujących w sporcie lub rekreacji często obserwujemy niedobory energii oraz minerałów – w takim wypadku konieczne jest wprowadzenie lekkostrawnej paszy treściwej o niskim udziale cukrów i dużej zawartości błonnika np. Snappy Pony. Takie pasze sprawdzą się również w przypadku, kiedy musimy „przemycić” suplementy lub leki. Najnowsze badania wskazują, że to właśnie cukier może być odpowiedzialny za wiele chorób metabolicznych, a nie nadmiar białka, który jeszcze niedawno był obarczany winą za wiele problemów zdrowotnych. Żywienie seniorów – końskich staruszków możemy podzielić na tych zdrowych i - ku radości wielu właścicieli - pracujących oraz na konie o słabnącym już zdrowiu. W obu przypadkach bardzo często zaczynają pojawiać się problemy z uzębieniem, co prowadzi do trudności w pobieraniu paszy, słabszego przeżuwania, morzysk i problemów z układem pokarmowym. Warto rozważyć wtedy wprowadzenie do diety trawokulek, które uzupełnią niedobory spowodowane mniejszym pobieraniem paszy objętościowej. Dodatkowo należy zmienić dotychczasową paszę na musli dedykowane końskim seniorom, które może być podawane na mokro, zawiera zioła, ma dostosowany udział energii do wykonywanej pracy lub jej braku oraz antyoksydanty, składniki odżywcze i białko dobrej jakości – np. Delight Senior. Warto też zaopatrzyć swoją paszarnię w wysłodki buraczane niemelasowane. Posiadając taki zestaw możesz przygotować atrakcyjną „papkę”, która uzupełni wszystkie niedobory oraz pomoże w utrzymaniu Twojego staruszka w dobrej kondycji mimo słabego uzębienia. Żywienie koni rekreacyjnych – tej grupie koni należy dobrać dawkę mając na uwadze głównie ilość wykonywanej pracy. Najczęściej odpowiednie okazują się pasze mające energię na poziomie ok. 10MJ/kg, ważne jest jednak źródło z którego pozyskana zostaje ona pozyskana, najczęściej konie rekreacyjne otrzymują pasze treściwe z udziałem wolnouwalnianej energii, aby uniknąć tzw. „gorących koni”. Dla wielu koni ciągła zmiana jeźdźców i praca w rekreacji może okazać się wysoce stresująca, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia wrzodów warto wprowadzić do diety niemelasowaną sieczkę z lucerny, która spowolni pobieranie paszy treściwej i zwiększy udział włókna w dawce. W przypadku koni w szkółkach jeździeckich bardzo często stawia się na bardzo tanie pasze, aby ograniczyć wydatki, najczęściej okazuje się, że pasze te są słabszej jakości, a żeby osiągnąć pożądany efekt należy podwoić ilość paszy treściwej, co po przeliczeniu daje nam wyższe koszty utrzymania wierzchowca. Ciężko jednoznacznie określić potrzeby konia rekreacyjnego, ponieważ jest to bardzo duża grupa osobników o zupełnie odmiennym zapotrzebowaniu żywieniowym i bytowym, dawkę dla każdego konia warto rozpatrywać indywidualnie uwzględniając ilość wykonywanej pracy, stopień jej zaawansowania, wiek i rasę, ewentualne schorzenia i preferencje pokarmowe. Dla koni w lekkim treningu, mających niewielkie wymagania żywieniowe doskonale sprawdzą się podstawowe pasze bezowsowe typu Basic, a dla tych bardziej wymagających – pasze Premium Żywienie koni hodowlanych – klacze źrebne, ogiery kryjące i klacze po wyźrebieniu wymagają specjalistycznej diety wzbogaconej o minerały i witaminy. Klacze w okresie stanówki powinny charakteryzować się doskonałą kondycją żywieniową, mają delikatnie podwyższone zapotrzebowanie na energię oraz białko, powinny otrzymywać odpowiednią ilość selenu oraz jodu i witamin (głównie A i E), otłuszczone klacze z niedoborami witamin mogą mieć problem z zajściem w ciąże oraz później z samym wyźrebieniem. W pierwszych tygodniach ciąży poziom energii w podawanej paszy powinien utrzymywać się na stałym poziomie, niedożywienie energetyczne w okresie wczesnej ciąży może doprowadzić do obumarcia zarodka. W 8 miesiącu ciąży wzrasta zapotrzebowanie energetyczne oraz na białko co należy uwzględnić w diecie klaczy. Bardzo ważne jest kontrolowanie pierwiastków w organizmie klaczy, aby zapobiec nieodpowiedniemu rozwojowi płodu. Przed samym porodem należy ograniczyć ilość pasz, aby odciążyć przewód pokarmowy, a po porodzie należy podać klaczy tzw. obrok lub mesz. Zapotrzebowanie na składniki analityczne u klaczy karmiącej wzrasta nawet dwukrotnie w porównaniu z klaczami jałowymi. U ogierów poza sezonem rozpłodowym zapotrzebowanie na składniki pokarmowe nie różni się dużo od koni lekko pracujących. Sytuacja zmienia się na kilka tygodni przed rozpoczęciem sezonu oraz w trakcie jego trwania. Zapotrzebowanie energetyczne jest zależne od temperamentu ogiera oraz intensywności krycia, a zapotrzebowanie na białko i witaminy jest podobne jak u klaczy źrebnych. Owies nie sprawdzi się jako pasza dla ogierów kryjących – ma niską zawartość aminokwasów, witamin i składników mineralnych. Dla koni hodowlanych najlepiej zastosować specjalną mieszankę typu Delight Breed, która pokryje zapotrzebowanie na wszystkie składniki i będzie mieć mocno elastyczne dawkowanie. Konie sportowe – jedna z najbardziej wymagających grup żywieniowych. W zależności od intensywności i kategorii uprawianego sportu, konie będą mieć inne wymagania żywieniowe. Konie sportowe bardzo często mają ograniczone możliwości korzystania z wybiegów trawiastych, a zamiast tego zwiększony wysiłek i stres związany z częstym transportem. Ze względu na ograniczony dostęp do pastwiska warto sięgnąć po trawokulki aby uzupełnić niedobory włókna. W celu ograniczenia wystąpienia wrzodów spowodowanych nadmiernym stresem należy podawać koniowi sportowemu sieczkę z lucerny, która spowolni przeżuwanie i zbuforuje pH kwasów żołądkowych. Konie sportowe potrzebują również wsparcia energetycznego, białkowego oraz większej podaży minerałów – z pomocą przychodzą tu różne mieszanki paszowe dostosowane do indywidualnych potrzeb żywieniowych. U koni sportowych ważne są również składniki wzmacniające aparat ruchu, który jest narażony na cięższą pracę niż u koni rekreacyjnych. Na wydajność organizmu wpływają również minerały i witaminy wspomagające układ krążenia (tj. żelazo, kwas foliowy, witaminy z gr. B i E itd.) Konie ujeżdżeniowe poza odpowiednim udziałem energii potrzebują również wysokiej jakości białka, wspomagającego rozwój mięśni oraz składników wpływających na nienaganny wygląd okrywy włosowej (np. pasza Stable), a jednocześnie mogą wymagać podawania zestawów ziołowych wpływających na ustabilizowanie temperamentu. W żywieniu koni do konkursów skokowych przykłada się znacznie mniejszą uwagę na ich wygląd, choć nie jest to bez znaczenia. Aby uniknąć efektu „grzania się” należy zwracać uwagę na wysokojakościowe źródła wolnouwalnianej energii i odpowiedni udział białka, które w nadmiarze może wpłynąć niekorzystnie na organizm konia. Odpowiednio zbilansowaną dla takich koni paszą jest występująca w formie musli i granulatu mieszanka Energy, która zawiera antyoksydanty niezbędne do prawidłowej pracy mięśni. Konie wykorzystywane w konkursach WKKW muszą znieść większe obciążenia niż pozostałe grupy sportowców. Poza konkurencją ujeżdżenia i skoków muszą jeszcze przejść próbę crossową do czego niezbędna jest wysoce kontrolowana energia, duża siła i wytrzymałość oraz substancje wspomagające szybką regenerację. Zbilansowane pasze dla koni wymagających szybkiej regeneracji takie jak Endurance Musli zawierają antyoksydanty zapobiegające długowi tlenowemu w mięśniach, sprawdzą się doskonale w żywieniu koni do WKKW lub rajdów długodystansowych.

jaki owies dla konia